Wymienniki kontaktowe

piec na olej
W regeneratorach płyny naprzemiennie przepływają tą samą drogą.
Wymiana ciepła jest możliwa dzięki magazynowaniu ciepła w złożu porowatym, przez które przepływają płyny.
Proces taki nie jest ciągły, ale składa się z fazy ciepłej (w której ciepło jest oddawane przez płyn ciepły) oraz fazy zimnej (w której ciepło jest oddawane do płyny zimnego). Ze względu na nieciągłość procesu oraz ograniczenia konstrukcyjne wymienniki te są rzadziej spotykane w przemyśle. W złożach fluidyzacyjnych zachodzą procesy, które są kombinacją procesów zachodzących w rekuperatorach i regeneratorach23.
Złoże takie składa się ze zbiornika wypełnionego cząsteczkami ciała stałego.
Na dnie zbiornika znajduje się wlot gazu, który przepływa przez zbiornik i opuszcza go na górze.
Po osiągnięciu odpowiedniej prędkości przepływu gaz zaczyna unosić cząsteczki ciała stałego do góry.

Cząsteczki unoszą się w zbiorniku zachowując się jak ciecz.

Zbiorniki mogą być dodatkowo wyposażone w wężownicę lub płaszcz chłodzący.

Ruch ciepła w takich aparatach odbywa się od cząsteczek ciała stałego (jak w regeneratorach) do gazu, a następnie poprzez ściankę płaszcza lub wężownicy (jak w rekuperatorach).

Złoża fluidyzacyjne stosuje się np.
w procesie zgazowania węgla, wytwarzania węgla aktywnego, suszenia, prażenia rud, krakowania i syntezy benzyny23. Wymienniki kontaktowe można podzielić na wymienniki: układ cieczy niemieszających się, w którym dochodzi do kontaktu dwóch niemieszających się cieczy.
Przykładem procesów wykorzystujących ten układ wymiany ciepła może być skraplanie związków organicznych lub oparów oleju1. typu gaz-ciecz, w których ciepło wymieniane jest pomiędzy cieczą (najczęściej wodą) oraz gazem.
Ten rodzaj wymienników stosuje się w procesach chłodzenia cieczy oraz nawilżania gazu.
Najczęściej spotykanym przykładem są wieże chłodnicze, w których woda ścieka drobnymi kroplami ochładzając się kosztem powietrza znajdującego się w wieży1. typu ciecz-para, których dochodzi do wymiany ciepła pomiędzy płynami a ich parą.

Ten rodzaj wymienników często stosuje się do ogrzewania wody poprzez bezpośredni wtrysk pary (np.

w odpowietrzaczach1) lub chłodzenia pary przez bezpośredni wtrysk wody. W wymiennikach kontaktowych płyny wchodzą w bezpośredni kontakt między sobą.

Pomimo dużych ograniczeń, takie rozwiązanie posiada też pewne zalety1 - pozwala na uzyskanie bardzo dużych współczynników przewodzenia ciepła, jest stosunkowo tanie, nie ma problemu wytrącania się osadu na powierzchni wymiany ciepła.

W dodatku wymiana ciepła pomiędzy kilkoma strumieniami jest stosunkowo prosta do zrealizowania.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wymiennik_ciep%C5%82a

Pomnik grzejnika

Historia grzejnika Powszechnie uważa się, że centralne ogrzewanie wynaleźli starożytni Rzymianie.
Jednak z dochodzenia przeprowadzonego przez elektrociepłownię z Samary (południowo-zachodnia Rosja) wynika, że pierwszy grzejnik został zamontowany w roku 1855 w Sankt Petersburgu.
Wynalazcą był Franz San Galli (urodzony w Prusach, w Kamieniu Pomorskim (Kammin), lecz mieszkający w Rosji Niemiec pochodzący z rodziny o włoskich korzeniach).
Swój wynalazek nazwał "gorącą skrzynką" i opatentował w Niemczech i USA. Pomnik grzejnika Urządzenie doczekało się pomnika. Z okazji 150 rocznicy zamontowania pierwszego grzejnika w Sankt Petersburgu, na początku sezonu grzewczego 2005, przed elektrociepłownią w Samarze stanął mierzący 2 metry wysokości i ważący 200 kg pomnik żeliwnego grzejnika (wykonany przez lokalnego artystę rzeźbiarza Nikołaja Kuklewa).
Powyżej urządzenia, w świetle okna z grubą kotarą, wyleguje się w cieple kot1. W Polsce pomnik kaloryfera znajduje się w Stąporkowie (woj.
świętokrzyskie) przed Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury.

Ma on około 3 m wysokości i jest jednym z największych w Europie i jedynym w kraju.

Duży żeliwny kaloryfer ma za zadanie przypominać świetność miasta z czasów, gdy tutejsza Odlewnia Żeliwa produkowała aż 96% grzejników.
Uznany jest za nieoficjalny symbol tego miasta.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzejnik

Ogrzewanie domu drewnem w okresie zimowym

piec na olejKlimat panujący w naszym kraju sprawia, że wszyscy właściciele domów muszą odpowiednio przygotowywać się do okresu grzewczego.
Wielu z nich ogrzewa domy drewnem i węglem co sprawia, że muszą dokonać zakupu odpowiedniej ilości drewna i węgla na opał.
Koszty związane z takim zakupem mogą być różne w zależności od tego, ile materiału grzewczego pozostało w kotłowni po ostatniej zimie.
Oprócz dużych kawałków drzewa właściciele domów starają się o posiadanie niewielkich trzasek, które będą wykorzystywane w czasie rozpalania pieca.

Zdarza się także, że domownicy przez cały rok zbierają różne gazety i papiery oraz tektury, które potem są wykorzystywane w okresie zimowym.

Dzięki temu nie trzeba poszukiwać materiałów na opał w samym okresie zimowym.
.

Widok do druku:

piec na olej

Poprzednie wpisy:

Następne wpisy: